Dünyada hiçbir şey mükemmel değildir ve tekstil mühendisliğinde de durum aynıdır. İplik eğirme sırasında, ham iplikte düğümler (NeR) ve iplik topakları gibi kusurlar ortaya çıkar; dokuma sırasında, ham kumaşta yanlış iplik çekmeleri ve kopuk uçlar gibi kusurlar görülür; ve boyama sırasında, bitmiş kumaşta boya lekeleri ve uçlarda renk farklılıkları gibi kusurlar ortaya çıkar. Yüksek kaliteli bitmiş kumaşlarda çok az kusur olmalıdır.

Ham iplikten kaynaklanan kumaş yüzey kusurları (düğümler, düğümler) ve boyamadan kaynaklanan renk farklılıkları, lekeler ve kırışıklıkların yanı sıra, dokuma kusurları da kusur kontrolü için önemli bir alandır. Dokuma kusurları, dokuma işlemi sırasında oluşan ve kumaşın görünümünü, düzgünlüğünü ve iç kalitesini doğrudan etkileyen kumaş yüzey kusurlarını ifade eder. Aşağıda, dokuma kusurlarının analizine yönelik sistematik bir çerçeve sunulmaktadır.

I. Dokuma Hatalarının Sınıflandırılması ve Özellikleri:

Dokuma hataları, oluşum mekanizmalarına göre beş boyuta ayrılabilir:

1. Çözgü Hataları: Çözgü sorunları veya yanlış dokuma işlemleri nedeniyle oluşan boyuna kusurlar. Yaygın çözgü hataları şunlardır:

Amenore

Şekil: Çözgü ipliklerinin kopmasıyla oluşan doğrusal boşluklar.

Sebepler: Yetersiz çözgü mukavemeti, durdurucu çözgülerin arızalanması, aşırı çözgü sürtünmesi.

Çift çözgü/Kalın çözgü/İnce çözgü

Görünüm: Tek çözgü ipliği, normal ipliğe göre belirgin şekilde daha kalın/incedir.

Nedenleri: Eğirme sırasında ipliklerin düzensiz dağılımı, çözgü hazırlama sırasında etkili bir şekilde giderilememesi; çözgüde büzülme/gevşeme.

Görünüm: Kumaş yüzeyinde kabarcıklanma/dalgalanma desenlerine neden olan düzensiz çözgü gerginliği. Nedenleri: Yanlış arka kiriş ayarı, düzensiz çözgü kirişi sarımı, yanlış hizalanmış çözgü iplikleri.